روز دختر، رویا هایی که هنوز زنده اند
توضیحات
امروز روز جهانی دختر است؛ روزی که به یاد ارزش‌ها، توانایی‌ها، آرزوها و حقوق دختران گرامی داشته می‌شود. وقتی به این روز فکر می‌کنم، با خودم می‌گویم که دختر بودن فقط یک نام نیست؛ دختر بودن یعنی داشتن آرزوهایی که گاهی با هزاران مشکل روبه‌رو می‌شوند.
هر دختر داستان خودش را دارد. یکی آرزو دارد داکتر شود، دیگری معلم، یکی می‌خواهد مهندس شود و دیگری دوست دارد روزی بتواند برای خانواده و جامعه‌اش کاری انجام دهد. شاید آرزوهای ما با هم فرق داشته باشند، اما یک چیز میان همهٔ ما مشترک است: همهٔ ما می‌خواهیم فرصتی داشته باشیم تا آیندهٔ خود را بسازیم.
وقتی به دختران افغانستان فکر می‌کنم، احساسات مختلفی در دلم پیدا می‌شود. دخترانی را تصور می‌کنم که زمانی با شوق و علاقه کتاب‌های‌شان را در بکس می‌گذاشتند و به مکتب می‌رفتند، اما امروز برای برگشتن به همان صنف‌های‌شان لحظه‌شماری می‌کنند. دخترانی که هنوز کتاب‌های‌شان را دوست دارند، هنوز آرزوی ادامهٔ تحصیل دارند و هنوز به آینده فکر می‌کنند، حتی وقتی رسیدن به آرزوهای‌شان آسان نیست.
گاهی از خودم می‌پرسم: چرا باید رفتن به مکتب برای یک دختر به یک آرزو تبدیل شود؟ چرا دختری که می‌خواهد یاد بگیرد، پیشرفت کند و برای آینده‌اش تصمیم بگیرد، باید روزهای زیادی را در انتظار بگذراند؟ مگر دختران هم حق ندارند رؤیا داشته باشند؟ مگر آرزوهای یک دختر ارزش کمتری از آرزوهای دیگران دارد؟
به باور من، همهٔ دختران ارزشمند هستند؛ نه به این دلیل که باید همیشه قوی باشند یا هیچ‌وقت گریه نکنند، بلکه به این دلیل که آن‌ها هم احساسات، استعدادها، خواسته‌ها و حق انتخاب دارند. دختران هم خسته می‌شوند، گاهی ناامید می‌شوند و گاهی به کسی نیاز دارند که به حرف‌های‌شان گوش بدهد و باورشان کند.
روز دختر برای من تنها یک مناسبت در تقویم نیست. این روز فرصتی است تا به یاد بیاوریم که هر دختر سزاوار احترام، محبت، امنیت و فرصت‌های برابر است. هیچ دختری نباید به دلیل دختر بودن از یادگیری و پیشرفت محروم شود یا احساس کند که رؤیاهایش اهمیت ندارند.
من باور دارم که دختران افغانستان توانایی‌های زیادی دارند. شاید شرایط زندگی برای بسیاری از آن‌ها دشوار باشد، اما این دشواری‌ها نمی‌توانند ارزش و استعدادهای‌شان را از بین ببرند. هنوز دخترانی هستند که مطالعه می‌کنند، مهارت‌های تازه می‌آموزند، به یکدیگر امید می‌دهند و با وجود تمام مشکلات، آینده‌ای روشن را در ذهن خود تصور می‌کنند.
اگر امروز فرصتی داشتم تا با تمام دختران افغانستان صحبت کنم، به آن‌ها می‌گفتم که رؤیاهای‌تان را کوچک نشمارید. اگر روزی احساس خستگی کردید، به خودتان فرصت استراحت بدهید. اما فراموش نکنید که شما هم حق دارید برای آیندهٔ بهتر تلاش کنید. هیچ‌کس نباید شما را به این باور برساند که آرزوهای‌تان بی‌ارزش هستند.
آرزو می‌کنم روزی برسد که روز دختر را در حالی تجلیل کنیم که همهٔ دختران بتوانند به مکتب بروند، آزادانه یاد بگیرند، استعدادهای خود را رشد دهند و با امید به آینده نگاه کنند؛ روزی که هیچ دختری در حسرت صنف درس و کتاب نماند و هیچ آرزویی تنها به دلیل دختر بودن، نیمه‌تمام نماند.
روز جهانی دختر را به تمام دختران سرزمینم تبریک می‌گویم؛ به دخترانی که هنوز امید دارند، هنوز رؤیا می‌بافند و هنوز به فردایی بهتر باور دارند. برای من، روز دختر فقط یک روز در تقویم نیست، بلکه روزی برای ارزش دادن به تمام دخترانی است که با وجود سختی‌ها، هنوز امید دارند.
هر دختر داستان خودش را دارد. یکی آرزو دارد داکتر شود، دیگری معلم، یکی می‌خواهد مهندس شود و دیگری دوست دارد روزی بتواند برای خانواده و جامعه‌اش کاری انجام دهد. شاید آرزوهای ما با هم فرق داشته باشند، اما یک چیز میان همهٔ ما مشترک است: همهٔ ما می‌خواهیم فرصتی داشته باشیم تا آیندهٔ خود را بسازیم.
وقتی به دختران افغانستان فکر می‌کنم، احساسات مختلفی در دلم پیدا می‌شود. دخترانی را تصور می‌کنم که زمانی با شوق و علاقه کتاب‌های‌شان را در بکس می‌گذاشتند و به مکتب می‌رفتند، اما امروز برای برگشتن به همان صنف‌های‌شان لحظه‌شماری می‌کنند. دخترانی که هنوز کتاب‌های‌شان را دوست دارند، هنوز آرزوی ادامهٔ تحصیل دارند و هنوز به آینده فکر می‌کنند، حتی وقتی رسیدن به آرزوهای‌شان آسان نیست.
گاهی از خودم می‌پرسم: چرا باید رفتن به مکتب برای یک دختر به یک آرزو تبدیل شود؟ چرا دختری که می‌خواهد یاد بگیرد، پیشرفت کند و برای آینده‌اش تصمیم بگیرد، باید روزهای زیادی را در انتظار بگذراند؟ مگر دختران هم حق ندارند رؤیا داشته باشند؟ مگر آرزوهای یک دختر ارزش کمتری از آرزوهای دیگران دارد؟
به باور من، همهٔ دختران ارزشمند هستند؛ نه به این دلیل که باید همیشه قوی باشند یا هیچ‌وقت گریه نکنند، بلکه به این دلیل که آن‌ها هم احساسات، استعدادها، خواسته‌ها و حق انتخاب دارند. دختران هم خسته می‌شوند، گاهی ناامید می‌شوند و گاهی به کسی نیاز دارند که به حرف‌های‌شان گوش بدهد و باورشان کند.
روز دختر برای من تنها یک مناسبت در تقویم نیست. این روز فرصتی است تا به یاد بیاوریم که هر دختر سزاوار احترام، محبت، امنیت و فرصت‌های برابر است. هیچ دختری نباید به دلیل دختر بودن از یادگیری و پیشرفت محروم شود یا احساس کند که رؤیاهایش اهمیت ندارند.
من باور دارم که دختران افغانستان توانایی‌های زیادی دارند. شاید شرایط زندگی برای بسیاری از آن‌ها دشوار باشد، اما این دشواری‌ها نمی‌توانند ارزش و استعدادهای‌شان را از بین ببرند. هنوز دخترانی هستند که مطالعه می‌کنند، مهارت‌های تازه می‌آموزند، به یکدیگر امید می‌دهند و با وجود تمام مشکلات، آینده‌ای روشن را در ذهن خود تصور می‌کنند.
اگر امروز فرصتی داشتم تا با تمام دختران افغانستان صحبت کنم، به آن‌ها می‌گفتم که رؤیاهای‌تان را کوچک نشمارید. اگر روزی احساس خستگی کردید، به خودتان فرصت استراحت بدهید. اما فراموش نکنید که شما هم حق دارید برای آیندهٔ بهتر تلاش کنید. هیچ‌کس نباید شما را به این باور برساند که آرزوهای‌تان بی‌ارزش هستند.
آرزو می‌کنم روزی برسد که روز دختر را در حالی تجلیل کنیم که همهٔ دختران بتوانند به مکتب بروند، آزادانه یاد بگیرند، استعدادهای خود را رشد دهند و با امید به آینده نگاه کنند؛ روزی که هیچ دختری در حسرت صنف درس و کتاب نماند و هیچ آرزویی تنها به دلیل دختر بودن، نیمه‌تمام نماند.
روز جهانی دختر را به تمام دختران سرزمینم تبریک می‌گویم؛ به دخترانی که هنوز امید دارند، هنوز رؤیا می‌بافند و هنوز به فردایی بهتر باور دارند. برای من، روز دختر فقط یک روز در تقویم نیست، بلکه روزی برای ارزش دادن به تمام دخترانی است که با وجود سختی‌ها، هنوز امید دارند.
